پدر هتل داران جهان

پدر هتل داران جهان

«Kirk kerkorina» که امروزه او را به عنوان پدر هتل داری جهان در لاس‌وگاس و سراسر ایالات متحده می‌شناسد، نمونه کامل پیشرفت و ترقی از یک خانواده کاملاً ساده و معمولی است. او که در حال حاضر با ثروتی معادل 9/8 میلیارد دلار در ردیف میلیاردرهای بزرگ دنیا جای گرفته است سختی و مشقت‌های بسیاری را در زندگی به جان خریده تا به وضعیت فعلی خود دست یابد. مردی با ظاهری کاملاً ساده اما رفتاری به مانند یک نجیب زاده، کم حرف و گوشه گیر اما در معاملات بسیار مصمم و استوار، گریزان از هیاهوی خبرنگاران اما سازنده بزرگ‌ترین هتل‌های دنیا در گذشته که جنجال خبری بسیاری را در پی داشته است. یک کارگر، بوکسور و خلبان پیشین و یک میلیاردر فعلی …

 «Kirk kerkorina» در ششم ژوئن سال 1917 در«Fresno» ایالت متحده به دنیا آمد. او که فرزند چهارم خانواده بود علی رغم تولد در ایالات متحده تا زمانی که سن و سالی پیدا نکرده بود و وارد اجتماع نشده بود، نمی‌توانست زبان انگلیسی را به خوبی صحبت کند چرا که زبان خانوادگی آن‌ها«ارمنی» بود و تمامی اعضای خانواده و خویشاوندان در محیط‌های خانگی به این زبان صحبت می‌کردند. برادر بزرگش که در رشته ورزشی بوکس مهارت‌هایی داشت او را ترغیب کرد که وارد این رشته شود. به محض ورود به این رشته چنان علاقه‌ای به آن پیدا کرد که درس و مدرسه را رها نمود و تمام وقت خود را به این ورزش اختصاص داد. اندکی بعد در اثر نیروی بدنی فوق‌العاده و پشتکاری که داشت و هم چنین به سبب راهنمایی‌های بی دریغ برادر به مقام‌های خوبی دست یافت و توانست در همان سنین نوجوانی مدال‌هایی به دست آورد.

چند سالی گذشت. در حالی که یک جوان خوش قد و قامت شده بود، اما مهارت او در این رشته ورزشی نمی‌توانست نیازهای مالی او را برآورده سازد. خانواده هم که اوضاع مالی مناسب نداشت و نمی‌توانست برای همیشه مایحتاج فرزندان را تأمین نماید. از همین رو او که از کودکی با کار کردن در مشاغل مختلف آشنایی داشت، دوباره تصمیم گرفت که وارد عرصه کار و فعالیت شود تا بتواند زندگی خود را اداره نماید. به همین جهت در پاییز سال 1939 به سراغ یکی از دوستان قدیمی خانوادگی‌شان رفت تا نزد او به کار مشغول شود. حرفه جدیدی که او واردش شده نصب بخاری‌های دیواری اماکن عمومی بود. بر این شد تا در ازای دریافت 45 سنت در هر ساعت به این کار بپردازد.

یک روز«Kirk» به همراه کارفرمایش برای انجام یک سفارش سوار بر هواپیما شدند تا به شهر دیگری بروند، فکر دیگری ذهن او را به خود مشغول ساخت. هنگامی که هواپیما از جایش برخاست و تمامی مناظر پایین در یک نگاه قابل رویت شدند هیجان سراسر وجود او را در بر گرفت به محض فرود هواپیما«Kirk» تصمیم خودش را گرفت: حال او می‌خواست یک خلبان شود!

پس از پرس و جوی فراوان دریافت که یکی از اولین زنان خلبان در یک سرزمین بسیار بزرگ که بخشی از آن به امور کشاورزی و دامی اختصاص داده شده، مشغول آموزش خلبانی است. به سرعت هر چه تمام تر خود را به آن جا رساند و به نزد«Florance Pancho Barnes» همان زن خلبان- رفت و گفت که او هیچ سواد و مدرک تحصیلی خاصی ندارد، از سویی هم پولی ندارد تا بتواند شهریه کلاس‌های آموزشی را بپردازد اما علاقه بسیار به پرواز دارد و از او طلب کمک کرد«Barnes» هم که ذوق و شوق فراوان او را دیده بود به او گفت که برای این کار مهم‌ترین وسیله، علاقه و شجاعت است که او دارد و همین امر برای تبدیل شدن به یک خلبان ماهر کفایت می‌کند. تنها شش ماه از این تاریخ گذشت«Kirk» توانست مدرک خلبانی تجاری خود را دریافت نماید و در همان مکان به عنوان یک شغل به آموزش این فن بپردازد. اما نکته این جا بود:«Kirk» پرواز را دوست داشت نه مربیگری را!

و این به معنای آغاز حرفه‌ای جدید بود. چندی پیش شنیده بود که خطوط هوایی«Royal» در ازای هر پرواز از کانادا با اسکاتلند، به هر خلبان 1000 دلار دست مزد می‌دهد. این مطلب اصلاً باور کردنی نبود. مگر چه مشکلی بر سر راه بود که چنین هزینه‌ای را می‌پرداختند؟ هنگامی که برای تحقیق در مورد این قضیه وارد شهر مونترال کانادا شد دریافت که انجام این مأموریت چنان دشوار است که کارشناسان پرواز احتمال موفقیت را بیش از 4/1 درصد نمی‌دانند!!

قضیه از این قرار بود که خلبانی می‌بایست هواپیمای بمب انداز«Mosquito» را به همراه تانکرهای سوختشان از مسیری مناسب به اسکاتلند می‌رسانند که برای این منظور دو راه بیش تر وجود نداشت. مسیر اول هواپیما را با طوفان‌های یخی رو به رو می‌ساخت و بال‌هایش را دچار آسیب می‌نمود و مسیر دوم نیاز به سرعتی یکسان در کل راه داشت که اگر اندکی تغییر می‌کرد، مجدداً هواپیما با سانحه رو به رو می‌شد. علی رغم تمامی این مشکلات،«Kerkorian» که علاقه بسیاری به انجام پروازهای هیجانی داشت، شرایط را پذیرفت و در کمال ناباوری همگان هواپیما را به مقصد رساند. از آن پس به مدت چندین سال او وظیفه انتقال این هواپیماها را به اسکاتلند داشت و در همه مراحل موفقیت را از آن خود نمود و توانست ثروت نسبتاً خوبی نیز به دست آورد. چندی بعد زمانی که نام او در لیست خلبانان ماهر و با تجربه جای گرفته بود، یکی از تجار لوس‌آنجلس  او را به عنوان خلبان اختصاصی خود برای و یا سه سفر در هفته استخدام کرد. «Kerkorian» که پیش از این توانسته بود یک هواپیمای کوچک برای خود خریداری نماید، به این کار مشغول شد و در هفته چند بار به لاس و گاس سفر می‌کرد. جالب است که بدانید او علی رغم استعداد و پشتکار فراوان، از شانس بالایی نیز برخوردار بود به طوری که در مدت اقامتش در لاس و گاس در تمامی شرط بندی‌های بزرگ این شهر شرکت کرد و در تمامی آن‌ها مبالغ هنگفتی به چنگ آورد. او که حال ثروت قابل ملاحظه‌ای به دست آورده بود تصمیم گرفت که شرط بندی را کنار گذاشته و زندگی شرافتمندانه‌ای آغاز نماید. از این رو ازدواج کرد و اندکی بعد صاحب دو فرزند به نام‌های«Linda» و«Tracy» شد و به وسیله ثروتی که به دست آورده بود یک کمپانی هوایی کوچک با نام«Tracinda» – برگرفته از نام فرزندانش- بنا کرد. این شرکت هوایی او که تحت نظر خطوط هوایی«Los Angeles Air service» فعالیت می‌کرد، در سال 1965 وارد بورس شد و سهام آن به عموم فروخته شد. در سراسر ایالت متحده اغلب ارمنی‌های مقیم آمریکا سهام کمپانی او را خریداری کردند و در عوض مدت کوتاهی ارزش سهام آن از 75/9 دلار به 32 دلار در هر سهم افزایش پیدا کرد. در سال 1962 در یک اقدام جسورانه«Kerkorian» زمینی به مساحت 320 هزار متر مربع به قیمت 960 هزار دلار در حوالی«Flamingo» خریداری کرد و آن را به یک کمپانی بزرگ اجاره داد  و بعد هم به همان کمپانی در ازای مبلغ 5 میلیون دلار فروخت. در اوایل سال 1967،«Kerkorian» زمین مشابهی در « Paradise Riad» به مبلغ 5 میلیون دلار خریداری کرد و تصمیم گرفت خودش آن را به کار گیرد. به کمک سهام کمپانی‌اش در بورس و نیز مبالغی که اخیراً به دست آورده بود اقدام به ساخت بزرگ‌ترین هتل آن زمان در دنیا در شهر لاس و گاس نمود. هتلی 30 طبقه با 1512 اتاق که تنها در سال اول آغاز به کارش بیش از 3 میلیون دلار عایدی داشت. «Kerkorian» می‌گوید: «در آن زمان کم تر کسی تصور می‌کرد که پرداختن به امور زندگی خانواده‌ها و فراهم آوردن آرامششان به خصوصی در هنگام سفر بتواند سود بسیار خوبی داشته باشد. از این رو اغلب از این سرمایه گذاری گریزان بودند. اما من ثابت کردم که این گونه نیست!»

روز به روز شهرت « MGM Grand» افزوده می‌شد و در پی آن به ثروت کلانی که او از بانک‌های اروپا گرفته بود با سود هنگفتی می‌بایست باز پرداخت می‌شد که این موضوع به نوبه خود نگران کننده نبود اما زمانی که ارزش سهام کاهش یافت این بانک‌ها به سرعت به او برای بازپرداخت مالیشان فشار آوردند، در این بین مجبور شد نیمی از سهامش را که بیش از 180 میلیون تا شش ماه پیش ارزش داشت، به مبلغ تنها 5/16 میلیون دلار به هتل بین‌المللی هیلتون بفروشد. او همچنین خانه‌اش در لاس و گاس، هواپیمای شخصی وقایع تفریحی‌اش را فروخت تا بتواند بدهی‌هایش را بپردازد. آن چه که همه دوستان و نزدیکان او را به حیرت واداشته بود خونسردی بیش از حد او در این گیرودار بود. در حالی که استرس و نگرانی سراسر وجود اطرافیان را فرا گرفته بود، «Kirk» با آسودگی خیال به حل مشکل فکر می‌کرد و تا بر طرف کردن کامل آن هرگز احساساتی برخورد نکرد. پس از اتمام این قضایا او به سراغ هالیوود رفت و برای سرمایه گذاری در آن به تحقیق و مطالعه پرداخت. در سال 1927 با درایت کامل هتل دیگری با ارزش 107 میلیون دلار که دارای 26 طبقه، 2084 اتاق، سالن نمایشی با گنجایش 1200 نفر و یک فروشگاه بزرگ بود ساخت. از آن جا که علاقه فراوانی به سمینارها پیدا کرده بود با الهام از فیلم Grand Hotel ساخته سال 1932 نام آن را Grand Hotel نهاد. هنگامی که در 5 جولای 1973،«Grand Hotel» باز گشایی شد، نام آن به عنوان بزرگ‌ترین هتل جهان به ثبت رسید. چند سال بعد در سال 1980 زمانی که«Kerkorian» برای یک سفر کاری در نیویورک به سر می‌برد«Grand Hotel» بر اثر یک نقص فنی الکتریکی دچار سانحه آتش سوزی شد و فاجعه‌های پدید آورد. در این سانحه وحشتناک 85 نفر جان باختند و طبقات بالایی و هم چنین کازینوی هتل دچار آسیب جدی شدند. با شنیدن این خبر«Kerkorian» فوراً به لاس و گاس برگشت و از نزدیک به پیگیری علل حادثه مشغول گردید. هشت ماه پس از این ماجرا، مجدداً هتل بازسازی شده شروع به کار کرد و به استقبال از میهمانان پرداخت. و آخرین و یا سومین هتل بزرگ او«MGM Grand» که در حال حاضر نیز مشغول به کار است در سال 1993 با ظرفیت5000 اتاق، هشت رستوران، باشگاه ورزشی، پارک تفریحی و سالن نمایشی 1500 نفره افتتاح شد. گفته می‌شود که پارک تفریحی این هتل دست کمی از پارک«Disneyland» ندارد و تمامی امکانات آن دو مشابه است. نکته جالب این جاست که این هتل نیز در زمان خود بزرگ‌ترین هتل زمانه بوده است و با این اقدام نام«Kerkorian» به عنوان پدر هتل داران جهان به ثبت رسیده است.