کتاب مقدس
The Bible
تاریخ کتابت: تورات بین قرن پنجم تا چهارم ق.م. انجیل ۵۵ تا ۱۵۰ بعد از میلاد
کتاب تاریخی و مذهبی: نوشته جمعی از انبیاء و رسولان و کاهنان، بهزبانهای:
عبرانی ، کلدانی، یونانی
برگرفته از سیری در بزرگ ترین کتاب های جهان (جلد دوم) – حسن شهباز
کتاب عهد جدید خود تاریخی است از توسعه و گسترش دین یهود. داستانی است جامع از قوم عبرانی که از حضیض درماندگی و گمراهی و تباهی به اوج توانائی و ثبات فکری و عقیدتی و اخلاقی راه مییابند، شرح این تلاش ها خود حماسه ای است جالب و عبرت انگیز. ماجرائی است راستین که از جهاتی ایلیاد و اودیسه هومر را تحت الشعاع قرار می دهد. این کتاب در حقیقت تاریخ برتری خداست.
مسیح در کتاب عهد جدید قهرمانی است که بنیان یزدان پرستی را استوار می سازد و به فرمانروایی جاویدانی ایزدان و ارباب انواع پایان می بخشد. همین عبرانی ها خود بندۀ خرافات خویش بودند. از افعی و گاو و صخره و بت سنگی و چوبی را می پرستیدند تا ارواح تپه ها و مغالها والوهیم (Elohim) نام خدای عبرانی ها برهم خدایان اطلاق می شد و تا آن زمان که «یهوه» (Yahweh) ظهور نکرده بود پروردگاری به قدرت او وجود نداشت. {{{نام یهوه ظاهراً ماخوذ از نام «یاهو» Yaho ربالنوع کنعانی است. یاهو گویا خدای رعد بوده و در کنکاشهای علمی و متعاقب آن حفریاتی که در سوریه بعمل آمد، بیکرۀ این ربالنوع را یافتند}}}(سال ۱۹۳۱ میلادی).
حسادت یهوه بر دیگر ایزدان، به جهان قدرت نمائی دیگر خدایان پایان بخشید و پیروان خود را برآن داشت که مظاهر دیگر ایزدان را نابود سازند و به سوی یکتاپرستی روآورند. یهوه در آغاز عالم مطلق و واقف برهمه چیز نبود. اشتباهات بسیار مرتکب می شد. گاهی منتقم و ستیزه جو بود و همین خوی ستیزه جوئی او پیروانش را بخاک و خون می کشید. اما هر چه بود این خدا عبرانی ها را بدور خود گرد آورد بود و از پراکندگی اجتماعی و فکری رهائی بخشیده بود.
پرستش او نهال امید را در دل آنان پرورش داد. او رفته رفته پروردگار تهی دستان و ستمدیدگان شد و نیکی و یاری و شفقت و دلسوزی را بین پیروان خود ترویج کرد. شئول (Sheol) یا عالم اسفل که برای عبرانی ها برزخ ظلمت بود کیفری شد که هرکس از نیکی سر باز زند و به سوی بد کاری روی آورد پس از مرگ مجازات او خواهد بود. {{{ وجود دنیای زیرین عقیده پارسی ها و مصری ها بود. مسئله برزخ ودوزخ را قوم یهود از معتقدات این دو قوم گرفته بودند}}}}.یهوه ـ این یکتا ایزد عبرانیها ـ قهرمانی شد که تورات بازگوکنندۀ قدرت نمائیهای اوست.
تورات با سفر پیدایش آغاز می شود و با صحیفۀ ملکی نبی پایان می گیرد. سفر پیدایش داستان آفریدن آسمان ها و زمین به وسیلۀ خداست. وقتی پروردگار، زمین تهی و بایر را می بیند که همه جا تاریکی بر پهنۀ آن گسترده، فرمان می دهد که نور بر عرصه جهان گسترده شود و از این دم تاریکی و روشنائی و شب و روز بوجود می آید. بر صفحۀ بایر زمین، به فرمان او، درخت و گیاه می روید. در دریاها جانوران و بر خشگی ها پرندگان و دیگر جانداران زندگی آغاز می نهند و همین که خاک پهناور زمین آماده قبول بشر می گردد خداوند آدم و حوا را می آفریند و آنگاه دو فرزندان آنها هابیل و قائن پای به عرصه وجود می نهند و سرانجام قائن مرتکب نخستین قتل نفس می گردد و برادرش هابیل را بر خاک هلاک می افکند.
دیگر سفرها یا جزوه های این بخش از تورات، اسفار لاویان، اعداد و تثنیه خادم موسی آغاز می شود که بخشی است از وقایعی که پس از درگذشت موسی به وقوع پیوسته، سپس کتب داوران شروع میشود و این دورانی است که هنوز قوم بنیاسرائیل برای خویش پادشاهانی اختیار نکرده بود و گروهی از قضات حاکم برسرنوشت آنان بودند.
در فصول پادشاهان که پس از کتاب روت و شموئیل نبی آغاز میشود با سرگذشت دلانگیز داود و سلیمان آشنا میگردیم که از کتب بسیار جالب و خواندنی تورات است. زبور داود و امثال سلیمان و کتاب جامعة سلیمان و همچنین غزلیات و بخش ویژهای از کتاب عهد عتیق را بوجود میآورد که محتوای آن بیش از آنکه رنگ تاریخ یا مذهب را داشته باشد به ادب و هنر و ذوق نزدیک است.
همین فصول تورات است که این اخلاق نامه، یا دین نامه، یا وقایع نامه را از صورت یک کتاب خشک بیرون میآورد و به آن جلوههای یک شعرنامه، داستان نامه و عشق نامه میدهد. زندگانی خود سلیمان و سلطنت چهل سالۀ او که با خردمندی و زیباپرستی و هنردوستی همراه است خود از هر قصهنامهای شورانگیزتر و عبرتآموزتر است. داستان سفر ملکه سبا و عشق و ازدواج او با شاه سلیمان از ماجرا هائی است که جاودانه در مخیله هر شاعر یا داستانسرا یا تاریخنویس نقش بسته و هربار به صورت یک منظومۀ تازه یا نمایشنامه جدید یا فیلم و کتابی درمیآید.
با خاتمهیافتن سلطنت چهل سالۀ شاه سلیمان، بار دیگر آفتاب اقبال قوم بنیاسرائیل غروب میکند و عبرانی ها در ظلمت پراکندگی و دودستگی و تباهی قرار میگیرند.
صحایف تورات پس از سلیمان و ذکر غزلیات او، به سرگذشت انبیاء رو میکند و از اشعیاء نبی، ارمیاء نبی، حزقیال نبی، دانیال نبی، هوشع نبی، و دیگر انبیاء تاملکی سخن به میان میآورد. این انبیاء چه میکردهاند و در زندگانی عبرانیها چه نقشی داشتهاند؟ اقوام ستمدیده و انسان های بیپناه به هنگام نزول بلا و تها جم مصیبت ها، نیاز به پناهگاه هائی دارند که در آنجا اندوه خویش را از زیاد ببرند و آرامش خود را بازیابند. این انبیاء غم خواران قوم عبرانی بودند که بهآنان قوت قلب و نیروی بردباری میبخشیدند.
در سال ۷۳۳ پیش از میلاد مسیح، وقتی «سناخریب»(Sennacherib) پادشاه توانا و بیدادگر آشور برخاک فلسطین حمله برد و اورشلیم را بهمحاصره گرفت حزقیا شهر را تسلیم نکرد و محاصره به مدت یک سال ادامه یافت. بروز قحط و غلا در شهر و از آن بدتر بیماری طاعون مانند اجل ساقه حیات مردم را درو میکرد و در این دوران، اعتماد به «یهوه» و مواعظ همین انبیاء بود که آنان را به پایداری و ایستادگی ترغیب میکرد و چنانکه نوشتهاند سناخریب از بیم آنکه طاعون بین افراد سپاه او بروز نکند ناچار از ادامۀ محاصره چشم پوشید و به نینوا بازگشت.
در دوران اسارت قوم بنیاسرائیل در بابل، یهوه از طریق انبیاء خود مانند حزقیال و دانیال به مردم اسیر و ستم کشیده پیام میفرستاد که دیر یا زود دوران این اندوه آنان به سر خواهد رسید و رهائی بخشی ظهور خواهد کرد که به آنان شادی و آرامش و اعتماد خواهد داد.
این منجی یکبار بهصورت کوروش شاهنشاه بزرگ هخامنشی ایران ظهور کرد که آنان را از بند عبودیت بابلی ها نجات بخشود و آزادی و استقلال آنان را به خود بازگرداند.
برای باردیگر پیام یهوه این بود که «خادمی ظهور خواهد کرد که کفارۀ گناهان ابناء بشر را با قبول رنج خویش خواهد پرداخت» و اینبار مسیح در این سرزمین محنت دیده ظاهر شد و محرومان و بینوایان به سوی او روی کردند و نوای آزادی و شادکامی را از زبان وی شنودند و چنانکه در کتاب عهدجدید آمده است این منجی پاکدل و مهربان که پیامش «بردباری و صلح جوئی و شفقت بهدیگران» بود سرانجام خود به دست دشمنان برچوبه صلیب جانسپرد و از اینراه کفارۀ معاصی عصیانکاران را پرداخت.
********
کتاب مقدس در اصل بهسهزبان نگاشته شده بود: کتاب عهد عتیق به دو زبان عبرانی و کلدانی و کتاب عهد جدید به زبان یونانی. اما سالیان متمادی است که این دو کتاب به همۀ زبان های زنده و مردۀ جهان ترجمه شده است و چنانکه پژوهش های کتابشناسان نشان میدهد هیچکتابی در سراسر عالم تا بهامروز بهاندازۀ کتاب مقدس نوشته یا خوانده نشده است.
کتاب عهد عتیق، یا تورات، دارای ۳۹ کتاب است و کتاب عهدجدید، یا انجیل، دارای ۲۷ کتاب. بدین ترتیب این مجموعه ۶۶ کتاب در خود دارد. تعداد ابواب تورات ۹۲۹ است و تعداد ابواب انجیل ۲۶۰ و به طورکلی، چنان که دوستداران کتاب مقدس حساب کردهاند تورات ۴۳۹۵۲ کلمه و انجیل ۲۵۳۱۸۱ کلمه دارد و این شمارۀ کلمات نشان میدهد که کتاب عهد عتیق از نظر محتوی بیش از سهبرابر کتاب عهد جدید است.
کتاب مقدس را از نظر مضامین میتوان بهچند بخش تقسیم کرد:
قسمتی که از نظر مطالب تاریخی حائز اهمیت است و این ابواب بازگوکنندۀ دوران حیات قومی است که تقریباً از یکهزار سال قبل از میلاد مسیح برای بقای خویش مبارزه کردهاند و حوادث گوناگون زمان را پشت سر نهادهاند.
دیگر بخشی که مربوط بهگفتههای انبیاء است و در خلال این سطور میتوان به نحوۀ تفکر و زندگی و معتقدات ملتی دست یافت که از صخره و سنگ کوهستان میپرستیدند تا ارواح مفاکنشین و درهنشین.
دیگر قسمتهائیست که جنبۀ داستانسرائی دارد و در حقیقت متضمن حکایات و روایات و قصههای دلپذیر است. همین روایات دلانگیز و روحنواز است که ارزش ادبی این مجموعهرا بالامیبرد و آنرا در شمار نوشتههای دوستداشتنی فکر بشر درمیآورد.
دیگر ابوابی است که متضمن نوشتههای تغزلی انبیاء است. زبور داود و غزلیات سلیمان یکی از کهنسال ترین میراث های شعری است که از دوران عتیق بهما رسیده است و شگفتآور این که همین امروز هم بر دل و جان خواننده مینشیند.
علاوه بر جهات مزبور، کتاب مقدس دارای ابوابی است مربوط به شرح حال کتاب مقدس دارای ابوابی است که از نظر فصاحت و شیوائی علاوه بر جملات منثور، و افسانههای دلکش که از افراد، قوانین شرعی و عرفی، آثار گرانقدری به شمار میآیند.
نگاهی به نوشتههای تاریخی کتاب مقدس بیفکنیم:
در این تردیدی نیست که دو کتاب تورات و انجیل در وهله اول تاریخزندگانی قوم یهود است اما مؤلفان آن در همهجا کوشیدهاند آنرا رنگ جهانی دهند و از پرداختن به یک قوم و یک ملت بپرهیزند.
برای نمونه از شش سفر پیدایش تا صحیفه یوشع بن نون یاد میکنیم. در این ابواب سخن از آفرینش است تا دورانی که عبرانیها برخاک کنعان مستقر میشوند. این فصول هرچند از دوران های عتیق، از قرون نهم و هشتم پیش از میلاد سخن میرانند اما مطالب آن بنا برپژوهش استادان فن، در قرن چهارم قبل از میلاد نوشته شده و هریک از آن بر طرق مختلف از یهودیان مکتب اسکندریه به دست آوردند.
داستان آفرینش جهان و آدم و حوا به ظاهر رنگ افسانههای اساطیری دارد اما مفاهیم روحانی که در ژرفای هریک از این افسانهها نهفته است بسیار مهم تر از جنبههای قصهپردازی است. در عین حال، در همین بخش پیدایش، سرگذشت ابراهیم و یعقوب و یوسف بهمیان آمده که سرگذشت آن ها از هرحکایت و داستان قصهای زیباتر و روحنوازتر و عبرتآموزتر است.
آنگاه سفر خروج آغاز میشود که جنبۀ تاریخی آن بر دیگر جنبهها میچربد و این بخش از آغاز تا انجام در حقیقت حماسهایست از تلاش قومی برای رهایی از بردگی فرعونی جبار. قهرمان این بخش از تورات موسی عمرانی است که سرانجام قوم یهود را بهسرزمین کنعان کوچ میدهد و یکی از شگفتآورترین و قهرمانانهترین آمال بشری را جامۀ عمل به خود میپوشاند. در عین حال همین موسی، بهادر ستیز بازو و بلند اندام عمرانی است که قوانین مکتوبی زیرعنوان فرمانهای دهگانه از سوی «یهوه» یکتا خدای خود برای مردم خویش بهارمغان میآورد و شالودۀ اخلاقی قومی را میریزد.
کتاب داوران در تورات گویای دوران تاریکی و جهل و بی خبری قوم یهود است و سراسر مملو از نبردهائیست که یهودها برضد اقوام کنعانی میکنند. سرود «دبوره» که درباب پنجم این بخش آمده در حقیقت سرودی است از سلحشوران که قدست آن تا دوازده قرن قبل از میلاد مسیح میرسد. داستان شمشون دلاور هم در همین کتاب داوران آمده است و خود روایت شمشون و دلاور از زیباترین حکایات رزمی و عشقی و مذهبی تورات است.
فصول مربوط به پادشاهان که دو کتاب از تورات را تشکیل میدهد تاریخی است از قوم یهود که از سال ۹۷۰ پیش از میلاد آغاز میشود و بهسال ۵۸۶ پیش از میلاد ختم میگردد. صرفنظر از جنبههای تاریخی این فصول، دو کتاب پادشاهان حقیقتی را برای قوم یهود آشکار میسازد و آن اینکه اگر قومی یکتاپرست بود و بهخدای راستین خویش دلبستگی داشت سعادت و شادزیستی و رفاه و دوام و استقلال از آن او خواهد بود و اگر از پروردگار خویش روی برگرفت ناکامی و زوال و فنا بهسراغش خواهد آمد.
در اسفار عهدعتیق بازهم روایات تاریخی ازآنجمله داستان «استر و مردخای» بهمیان آمده که خود از داستانهای دلکش تاریخی تورات است.
کتاب مقدس را از دیدگاه یک داستانسرا و یک درامنویس بنگریم و جنبههای داستانی و هنری آنرا ارزیابی کنیم. صرفنظر از بسیاری حکایات و داستان های دلکش که در تورات آمده و هریک بیانگر ذوق قصهپردازی و قدرت داستانسرائی نویسندگان این کتاب است یک داستان واحد کتاب مقدس کافیست که آنرا از این جنبه در شمار آثار کمنظیر ادب جهانی درآورد و آن داستان یعقوب و هفتپسر و سهدختر اوست که در حقیقت دوازدهمین کتاب تورات را پس از اسفار و صحیفه یوشع بننون تشکیل میدهد.
ایوب مظهر تحمل و شکیبایی و بردباری است. انسانی است که قدرت او در تحمل بلایا و متاعب و نامرادی ها او را در میان همه اقوام و ملل سیمای جاودانی ساخته است و این کتاب داستان پایداری های اوست. نکتهای فلسفی و اندیشمندانه که در داستان ایوب آمده پرسشی است که او از خود و از خدای خود میکند و آن این که چرا باید یک انسان بیگناه رنج بکشد؟ پاسخ های یاران و استدلال این که رنج کیفری گناهکاری است او را خشنود نمیسازد تا سرانجام بهخدا رو میکند و با او بهگفتگو میپردازد. مکالمۀ او با خدا و بحث او با اطرافیان، این فصل از کتاب تورات را در شمار یکی از عالی ترین درام های فلسفی درمیآورد. کتاب ایوب به خوبی نشان میدهد که نویسنده یا نویسندگان این بخش از تورات دارای عالی ترین قریحه درامنویسی بودهاند و در همانحال که میکوشیدند آرمان مقدس خود را که پذیرفتن مشیات خداوند و پیروی از نیات او باشد بهرشته تحریر آورند این گفتگو را در چهارچوب یک نمایشنامه دلپذیر و روحنواز تنظیم کردهاند.
در تورات داستان های زیبا و شورانگیز و عاشقانه بسیار است. سرگذشت «روت»(Ruth) که در کتاب دوم پس از کتاب داوران آمده از داستان های دلنواز تورات است. روت مادر داود است و داود پادشاهیست که مزامیر و زبور او در ادب عبری جاودان مانده است. کتاب استر دیگر داستان خیالانگیز این مجموعه عهدعتیق است. قصه یونسنبی که مدت سهروز در شکم ماهی زیسته خود از قصههای مشغولکنندۀ تورات است. در آن هنگام که کلام خدا بر او نازل میشود تا بهنینوا برود و آنان را از شرارت بازدارد، یونس با نیت فرار از امر خدا در یافا برسفینه مینشیند تا از فرمان خدا سرپیچی کند و بهسوی ترشیش بگریزد. طوفانی سهمگین آغاز میشود و سرانجام ملاحان او را به دریا میافکنند و او مدت سهشبانهروز، بهمشیت خدا، در دل ماهی میماند و آنگاه که یونس نزد یهوه خدای خود دستبهدعا و توبه و انابه برمیدارد ماهی او را از شکم خود به ساحل فرو میافکند.
در اناجیل و کتب کاذبه که مورد قبول استادان فن نیست از این قبیل داستان ها و قصهها بسیار هست. از آنجمله داستان «جودیت»(Judith) را میتوان نام برد. جودیت بیوهایست از خاندان یهود که در زیبایی شهرۀ شهر است. به هنگام محاصرۀ شهر بتولیا (Bethulia) به وسیلۀ سپاه بختالنصر، زن زیبا داوطلب میشود تا بهخیمه دشمن رفته و بهطریق مرموزی سردار فاتح بختالنصر را وادار میسازد تا شب را در خیمهاش بگذراند و او را به وسیلۀ شراب مست و مخمور ساخته و به وسیلۀ شمشیر سر از بدنش جدا میکند و بدین ترتیب شهر را از محاصره نجات میبخشد.
کتاب جودیت یکی از زیباترین داستان های تورات است. کتاب مقدس از نظر شاعرانه نیز بسیار غنی است. بعضی از مزامیر داوود، منظومههای عبری و شعر و سرودهای مذهبی و مناجاتهای آن از حیث شیوائی و زیبایی در شمار یکی از عالی ترین شاهکارهای فکری بشر به شمار میرود. زبور داوود و غزلیات سلیمان از این مجموعه عهد عتیق است.
ای خداوند، تو پروردگار من هستی و من به هنگام سپیده دم ترا خواهم طلبید. جان من تشنۀ توست و جسمم مشتاق تو، در زمین خشک تشنه بیآب، چنان که در قدس بر تو نظر کردم، تا قوت و جلال ترا مشاهده کنم، چون که رحمت تو از حیات نیکوتر است، پس لب های من ترا تسبیح خواهد خواند، از این رو تا زنده هستم ترا متبارک خواهم خواند، و دست های خود را به نام تو خواهم افراشت، جان من سیر خواهد شد، چنان که از مغز و پیه، و زبان من بهلب های شادمانی ترا حمد خواهد گفت. چون ترا بربستر خویش یاد میآورم، و در پاس های شب به تو فکر میکنم، زیرا تو مددکار من بودهای، زیر سایه بال های تو شادی خواهم کرد. جان من به تو چسبیده است، و دست راست تو مرا تائید کرده است و اما آنانی که قصدجان مرا دارند هلاک خواهند شد، و در اسفل زمین فرو خواهند رفت. ایشان بهدم شمشیر سپرده میشوند، و نصیب شغال ها خواهند شد. اما پادشاه درخدا شادی خواهد کرد، و هرکه به دو قسم خورد فخر خواهد نمود، زیرا دهان دروغگویان بسته خواهد شد.
کتاب امثال سلیماننبی که متضمن اندرزهای عالمانهٔ او بهفرزندان خویش است از جمله مضامین لطیف و شاعرانه کتاب عهدعتیق است اما آنچه این مجموعه مقدس را رنگ زیبای شاعرانه میدهد غزل غزلهای سلیمان است. غزل غزلهای سلیمان در تورات تعبیری است بهمفهوم «شاه غزل» و این شاه غزلها، هرچند بخاطر آنکه نام سراینده در چندین مورد تکرار شده، باز درنظر محققان جای ابهام هست و آنان معتقدند قسمتی از این غزلیات سرودۀ شاعران عبری دیگری است. شاه سلیمان، حدود هزاره اول پیش از میلاد میزیسته در حالی که غزلیات او در حوالی قرن چهارم پیش از میلاد نوشته شده، از اینرو جای تردید باقی میماند که قسمتهائی از آن زائیدۀ تخیل و ذوق دیگر شاعران عبری بوده باشد.
این نمونهایست از شاه غزلهای سلیماننبی که چون عطر دلانگیز گلهای وحشی کوهستان ملایم و پاک و جانبخش است.

اولین باشید که نظر می دهید