استادابوالقاسم حالت از شاعران قوی‌مایه وطن‌سرای چیره‌دست معاصر
(عالم کودکی)
بچه، گر دختر است و گر پسر است،
نور چشمان مادر و پدر است،
آن جمالی که بی‌مثال بُوَد
روی فرزند خرد سال بُوَد
سوی او چونکه روی می‌آری،
رود از دل هر آنچه غم داری
صبح کز خواب ناز برخیزد
از دولب تا به شب نمک ریزد
گرچه لب را درست وانکند
به درستی سخن ادا نکند
هرچه گوید صحیح و غیر صحیح
از دهان ملیح اوست ملیح
خوب و خندان و خوشدل و شاد است
چون زهر قید و بند آزاد است
نه غم جسم و بیم جان دارد،
نه به سر فکر آب و نان دارد
دل شاد است و روی خندانش
که گناه است پاک دامانش
نسپرده است راه شیطانی
نیست در دوزخ پشیمانی
تا که آدم نکرده بود گناه
بهره او بهشت بود و رفاه
چون گرفتار دام شیطان ماند
کردگار از بهشت او را راند
کودکی هم که عالم شادی است
در حقیقت بهشت آزادی است
اول عمر جای ما آنجاست
زآنکه پاک از گناه دامن ماست
شد چو کم کم گناه ما افزون
آخر افتیم از آن بهشت برون
رو نهیم از بهشت خوش‌بختی
در بیابان محنت و سختی
*********
(مادر)
ای مادر عزيز ، که جانم فدای تو
قربان مهربانی و لطف و صفای تو
هرگز نشد محبت ياران و دوستان
همپايه ی محبت و مهر و وفای تو
مهرت برون نمی‌رود از سينه‌ام که هست
اين سينه خانه ی تو و اين دل سرای تو
آن گوهر يگانه ی دريای خلقتی
کاندر جهان کسی نشناسد بهای تو
مدح تو واجب است ولی کیست آن کسی
کآید برون ز عهده ی مدح و ثنای تو
هر بهره ای که برده ام از حسن تربیت
باشد ز فیض کوشش بی منتهای تو
ای مادر عزیز ، که جان داده ای مرا
سهل است اگر که جان دهم اکنون برای تو
گر جان خویش هم ز برایت فدا کنم
کاری بزرگ نیست که باشد سزای تو
تنها همان تویی که چو برخیزی از میان
هرگز کسی دگر ننشیند به جای تو
گر بود اختیار جهانی به دست من
می‌ریختم تمام جهان را به پای تو
“ابوالقاسم حالت”
اولین باشید که نظر می دهید