حسین الهی قمشه ای
ترجمه فارسی: ای رسول ما، با همسران و دخترانت و زنان اهل ایمان بگو که جیب گریبان خود را به دستاری که بر سر دارند بپوشانند. این کار برای آنان بهتر است که به عفت و حریت شناخته شوند و از تعرض و جسارت مردمان (هوسناک) آزار نییند و خداوند بسیار آمرزنده و مهربان است (۵۹).
زهی حجاب و لباس و پوشش که خداوند از آسمان همچون هدیه‌ای برای بنی‌آدم فرستاده و برکت‌ها و لطایف بی‌شمار در آن نهاده است (اعراف: ۲۶)1 که به‌خصوص زنان را از آن بهره‌ای به تمام است.
نخست حفظ حرمت و سلامت ایشان است که مورد تعرض و تجاوز انسان نامحرمی که از حریم انسانیت دور است قرار نگیرند و خداوند خواسته است که زنان در جامعه چنان ظاهر شوند که ظاهرشان از محجوبیت و پاکدامنی آنها خبر دهد و کسی را به این طمع نیندازد که به ساحت آنان تعرضی کند و آزاری رساند و حدود احراز این مقصود ممکن است در جوامع گوناگون و زمان های گوناگون به تفاوت باشد و آن بر اجتهاد دانشمندان حقیقی و صاحب نظران اسلامی است که زنان و دختران را متناسب با هر زمان و مکان و موقعیت بر مبنای پیام کلی آیات الهی راه مناسبی برای حفظ آن ها از تعرض پیشنهاد کنند.
مولانا در مثنوی تمثیل زیبایی آورده است که وضعیت ارتباط زن و مرد را بیانمی کند و آن تمثیل این است که:
اگر زن را آتشی فرض کنیم که می‌تواند وجود مرد را گرم کند و شهوت را آبی در نظر گیریم که می‌تواند در شرایط خاص آن آتش را خاموش کند یا بدان گرم شود، آنگاه باید گفت:
که اگر این آتش و آب بی‌حجاب با هم مواجه شوند آب آتش را خاموش می‌کند بدون آنکه خود از آن گرم شود.
اما اگر دیگی میان این آب و آتش حایل شود آتش آب را گرم می‌کند و آب آتش را فرو نمی‌نشاند،
به گفتهٔ مولانا:
آب، آتش را نشاند از لهیب
زو همی جوشد چو شد اندر حجیب
چونکه دیگری حایل آمد هر دو را
نیست کرد آن آب را گردش هوا
حجاب و لباس دو خدمت اساسی به زنان می‌کند یکی مصونیت از تعرض آن کس که نامحرم است و در حریم محبت نیست چنانکه هوای سرد و آفتاب گرم و گرد و غبار و آلودگی نیز با بدن نامحرم هستند و همه به‌خصوص خانمها که به عالم لطافت نزدیک‌ترند توصیه شده است که خود را از آنها بپوشانند و دیگر حفظ محبوبیت زن که به سبب آشنایی و دسترسی بیش از حد از رونق و مطلوبیت می‌افتد. حدی را باید حفظ کرد که هر دو امتیاز به زنان داده شود.
به قول سعدی:
دیدار می‌نمایی و پرهیز می‌کنی
بازار خویش و آتش ما تیز می‌کنی
کلمهٔ هوا در تمثیل مولانا همچنین به معنی عشق است و مقصود این است که در اثر آن حجاب، آتش ایجاد عشق می‌کند که همان هواست. بدین بیان اگر زن و مرد به کلی از هم دور باشند، آب در جایی و آتش در جایی دیگر، گرما و عشقی حاصل نمی‌شود و اگر بی هیچ حجابی و محدودیتی در کنار هم قرار گیرند باز عشقی و هوایی پدید نمی‌آید اما اگر زن و مرد در فضاهای گوناگون اجتماعی همچون دانشگاه و نمایشگاه های هنری و محافل موسیقی و تئاتر کنار هم و در مصاحبت یکدیگر باشند اما حجابی بین آنها قرار گیرد از محبوبیت و پاکدامنی و تعهد اخلاقی هر دو بیشترین بهره را از موهبت وجود یکدیگر خواهند برد،
به‌خصوص این شیوهٔ آشنایی در محیط عمومی و امن و بی‌خیال برای انتخاب همسر سودمند است و می‌تواند جایگزین شیوهٔ دیرینهٔ آشنایی از راه خواستگاری گردد.
1 -(اعراف: ۲۶)
يَا بَنِي آدَمَ قَدْ أَنْزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاسًا يُوَارِي سَوْآتِكُمْ وَرِيشًا ۖ وَلِبَاسُ التَّقْوَىٰ ذَٰلِكَ خَيْرٌ ۚ ذَٰلِكَ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ
ای فرزندان آدم! ما لباسی که شرمگاهتان را می پوشاند، و لباسی فاخر و گران که مایه زینت و جمال است، برای شما نازل کردیم؛ و لباس تقوا [که انسان را از آلودگی های ظاهر و باطن باز می‌دارد] بهتر است، و این [لباس که با استفاده از آن انسان به سعادت ابدی می رسد] از نشانه های خداست، باشد که متذکّر [این حقیقت] شوند.
اولین باشید که نظر می دهید