میرزا علی آقا شیرازی
محمدرضا زادهوش
میرزا علی آقا شیرازی فرزند علی اکبر به روز هفدهم شعبان سال 1294ق در نجف اشرف زاده شد.
طب را از میرزا محمدباقر حکیم باشی فراگرفت و سرگرم طبابت شد.
پس از چندی به مدرسه صدر رفت و حکمت را از محمد حکیم خراسانی، جهان گیرخان قشقایی و آخوند کاشی فراگرفت و به حلقه درس سیدمحمدباقر درچه ای و عبدالحسین محلاتی شتافت.
در فقه از محضر حاج آقاحسین بروجردی، آخوند خراسانی، سیدمحمدکاظم یزدی و شیخ الشریعه اصفهانی بهره برد و در اصول و رجال و درایه از ابوالهدی کلباسی استفاده کرد.
حکیم اسدالله قمشه ای نیز بر میرزا علی آقا تأثیر شگرفی گذاشت.
پس از این، به تدریس در مدرسه صدر و چهارباغ اصفهان سرگرم شد. وی به تدریس متون فلسفی نمی پرداخت و می گفت: باید با علوم عقلی ضمن خواندن کتاب هایی همانند نهج البلاغه آشنا شد که در برگیرنده عالی ترین مباحث حکمی اند.
مرتضی مطهری شاگرد او بود و استاد را نهج البلاغه مجسم می خواند. مطهری می گفت: «او با نهج البلاغه می زیست، با نهج البلاغه تنفس می کرد، روحش با این کتاب همدم بود؛ نفسش با این کتاب می زد و قلبش با این کتاب می تپید».
حسین علی منتظری، جلال همایی، سیدابوالحسن شمس آبادی، سیدمحمدباقر کتابی، سیدروح الله خاتمی، محمدباقر صدیقین، صدرالحسنی، فضل الله ضیاء نور، رضا عمادزاده، حسین شفیعی، عبدالجواد جبل عاملی، ابوالفضل نجفی خوانساری، رمضان علی املایی، سیدحسن میربد قمشه ای، علی حیدری کاشانی، سیدمحمدرضا رحمت آبادی، اسدالله جوادی گورتانی، دکتر علی شیخ الاسلام، سیداسماعیل هاشمی، علی مشکات سدهی، یحیی فقیه ایمانی، سیدرضا ابوالبرکات، سیدمحمدعلی موحد ابطحی، احمد فیاض، سیدجواد افضل هرندی، مهدی میرخلف زاده، محمد دهاقانی، سیدمرتضی ظهیرالاسلام، حسین عمادزاده و بحرالعلوم میردامادی از دیگر شاگردان میرزا علی آقا بودند.
از آثار او شرح نهج البلاغه و تصحیح تقسیر تبیان شیخ طوسی است.
هم چنین زادالمعاد علامه مجلسی و من لایحضره الطبیب و برء الساعة از آثار زکریای رازی را به چاپ رساند.
حاج میرزا علی آقا شیرازی، شارح، حکیم، مدرس، طبیب، ادیب، فقیه، مفسر و فیلسوف ایرانی در شب بیست و چهارم جمادی اول 1375ق برابر با شانزدهم دی 1334ش در اصفهان درگذشت. حاج آقارحیم ارباب بر پیکرش نماز خواند. او سفارش کرده بود هرجا درگذشتم همان جا وگرنه در نجف اشرف مرا به خاک سپارید ولی وی را در شیخان قم به خاک سپردند!
سال های بعد همایش بزرگداشت او به همت اداره ارشاد اصفهان برگزار شد.
او در مسجد شیره سبز در خیابان مدرس اصفهان نماز می گزارد که هنوز برپا است. در پشت این مسجد، خانه ای خشت و گلی با پلاک شماره چهل و دو در بن بستی قرار دارد. بخشی از آن ویران و نوسازی شده و روضه خوانی دهه سوم محرم در آن برپا است. این مسجد و خانه به لحاظ فرهنگی، ارزش ثبت در فهرست آثار میراث فرهنگی را دارد.
تاکنون آثار چندی به صورت مستقل درباره او انتشار یافته است:
«حاج میرزاعلی آقاواعظ شیرازی» و «معلم راستین دانش و فلسفه و عرفان» دو مقاله از دکتر سیدمحمدباقر کتابی است.
دکتر محمدحسین ریاحی کتابی با نام طبیب جسم و جان و نیز سه مقاله با عنوان های «سیری در حیات معنوی حکیم فرزانه حاج میرزا علی آقاشیرازی»، «نگاهی به زندگانی مرحوم آیت الله حاج میرزا علی آقاشیرازی» و «نظری به شخصیت اخلاقی آیةالله حاج میرزاعلی آقا شیرازی» درباره او به چاپ رسانده است.
ناصح صالح نیز نوشته غلام رضا گلی زواره است.
/ محمدرضا زادهوش /
اولین باشید که نظر می دهید