رحیم ایروانی
رحیم ایروانی در 11 بهمن 1299 در شیراز به دنیا آمد. دوره اول دبیرستان را در کالج اصفهان ( دبیرستان ادب) طی کرد.
دوره دوم دبیرستان را در شیراز گذراند. در سال 1321 در رشته حقوق قضائی دانشگاه تهران پذیرفته شد. در دانشگاه با دوستان دانشجو در سال 1323 نشریه آئین دانشجویان را منتشر کرد. پس از دریافت مدرک تحصیلی خود در سال 1327 در دانشگاه مریلند آمریکا ثبت نام کرد اما ترک تحصیل کرد و به ایران برگشت.
پس از جنگ جهانی دوم شرایط برای فعالیت اقتصادی بخش خصوصی فراهم شد و ایروانی در شرایط سخت دوران ملی شدن نفت ایران، از چکسلواکی کفش و گالش وارد می کرد. وی به چکسلواکی سفر کرد و تعدادی کارشناس و دستگاه های ساخت گالش را به ایران وارد کرد. در سال های بعد در مهرآباد تهران زمین وسیعی خریداری کرد و با شریک آمریکائی خود کارخانه خود را گسترش داد.
در دهه چهل در جاده کرج در زمینی پارک صنعتی کفش ملی را افتتاح کرد و در دهه پنجاه برند ایروانی به اوج رسید و موفق شد به شوروی و اروپای شرقی کفش صادر کند.
کفش ملی با بیش از پنجاه کارخانه در صنعت کفش به یکی از بزرگ ترین صنایع آسیا تبدیل شد. وی در قبل از انقلاب موفق شد با بیش از ده هزار نیرو، بیش از چهارصد شعبه به صورت زنجیره ای و با قیمت همسان در سراسر ایران افتتاح کند. علاوه بر فعالیت اقتصادی از نظر اخلاقی و فرهنگی، ایروانی مرکزی برای کودکان بی سر پرست تأسیس کرد.
پس از انقلاب، شورای انقلاب قانون حفاظت و توسعه صنایع ایران را تصویب کرد و دست دولت برای ملی کردن صنایع بزرگ باز گذاشت.
این قانون مصادره نبود ولی بر اساس سه بند الف و ب و ج بنیانگذاران صنایع بزرگ را متهم به همکاری با رژیم پهلوی کردند و بدین ترتیب کارخانه های کفش ملی در دهم تیرماه 1358 به تملک دولت درآمد و به دنبال آن کفش ملی از ایروانی گرفته شد و به سازمان صتایع واگذار و چند سال بعد به صندوق بازنشستگی کشوری انتقال یافت و لذا او را به کارخانه هایش راه ندادند.
به هر دری زد بی نتیجه بود. حتی بنیانگذار انقلاب هم به درخواست او اعتنایی نکرد. به ناچار جلای وطن کرد و از راه آلمان به کانادا و سپس به آمریکا رفت.
ایروانی در دیار غربت نیز دست از کار نکشید و در ایالت جورجیا کارخانه های کفش اوگاباشی را تأسیس کرد و پس راه افتادن کارخانه ها آن ها را به پسران خود سپرد و خود در مصر شرکت کفش استاندارد را تأسیس کرد.
کفش ملی شناسنامه صنعت کفش ایران است و جالب این جاست که روزهای سه شنبه برای خریدکفش ملی ایران در بعضی شعبه های کشور روسیه صف می کشیدند که یکی از افتخارات ایران در آن زمان بوده است.
در دوره ای کفش ملی ایران پوتین ارتش روسیه را تأمین می کرده است و به اروپای شرقی کفش صادر می کرده و روزی 120000 جفت کفش تولید می کرد.
چند سال بعد به جای گسترش، معتبر ترین برندهای تاریخ صنایع ایران را نابود، کارگران را اخراج کردند. چوب حراج روی ابزار و وسائل کارخانه زدند و محیط کارخانه را به انبار ماشین های سایپا تبدیل کردند.
ایروانی بعد از انتصاب مدیران جدید با آنان تماس می گرفت و ضمن تبریک از آنان می خواست ضمن اعلام آمادگی برای کمک به آنان، برای اداره بهتر و توسعه بیشتر کارخانه ها بکوشند.
وی در سال 1384 نامه ای غم انگیز با این متن به علی سعیدلو معاون محمود احمدی نژاد می نویسد:
سرور بزرگوارم، جناب آقای علی سعیدلو،
با تقدیم مراتب ارادت، بنده رحیم ایروانی، مؤسس گروه صنعتی کفش ملی، اینک آواره در انگلیس هستم. اکنون که برنامه مهم جناب رئیس جمهور ایجاد کار است، پیشنهاد می کنم طی تصویب نامه ای کارخانه های بنده را مرجوع دارند در این صورت حداقل طی سه سال ده هزار کارگر و کارمند استخدام خواهم کرد.
از حضور جنابعالی استدعا دارم برای ادای توضیحات بیشتر به حضورتان شرفیاب شوم.
به حضور مبارک پیشنهاد می کنم که اگر شغل دولتی میل ندارید ریاست گروه صنعتی ملی را قبول بفرمائید خود بنده معاون سرکار خواهم شد. اما هیچ جوابی دریافت نشد.
اولین باشید که نظر می دهید