گزینه ای از آیات نورانی قرآن

به نام خداوند یکتا که جز او خدای نیست، زنده و پاینده است. هرگز او را کسالت خواب فرا نمی‌گیرد تا چه رسد که به خواب رود،

اوست مالک آنچه در آسمان‌ها و زمین است. چه کسی این جرأت را دارد که در پیشگاه او به شفاعت برخیزد مگر به فرمان او،

علم او به آنچه پیش نظر خلق آمده است و آنچه بعد از این خواهد آمد احاطه دارد

و خلق به هیچ مرتبه علم او نمی‌تواند احاطه کند مگر به آنچه او خواهد.

قلمرو علمش از آسمان‌ها و زمین فراتر است و نگهبانی زمین و آسمان‌ها بر او آسان است

چرا که او دانای بزرگ‌وار و توانای با عظمت است. (آ   سوره بقزه – یة الکرسی)

هر چه در زمین و آسمان‌ها است همه به تسبیح و ستایش خدای یکتا که مقتدر و حکیم است مشغولند.

آن خدایی که آسمان‌ها و زمین، ملک اوست.

او خلق را زنده می‌گرداند و باز می‌میراند و اوست که در عالم بر همه چیز تواناست.

اول و آخر هستی و پیدا و پنهان وجود عالم اوست و او به همه امور عالم داناست.

اوست خدایی که آسمان‌ها و زمین را در شش روز بیافرید آنگاه به تدبیر عرش و نظام جمعی عالم پرداخت و او هر چه در زمین فرو رود و هر چه برآید و آنچه از آسمان نازل شود و آنچه بالا رود همه را می‌داند و هر کجا باشید او با شماست و به هر چه کنید آگاه است.

آسمان‌ها و زمین همه ملک اوست و رجوع تمام امور عالم به سوی اوست.

شب را در پردهٔ زیرین روز نهان کند و روز را در خیمهٔ سیاه شب پنهان سازد و به اسرار دل های خلق هم آگاه است.

«الا ای بندگان» به خدا و رسول او ایمان آورید و در راه خدا اتفاق کنید، پس بر آنکه از شما ایمان آورده (چنانچه ایمان به قلب شما وارد نشده باشد، اسلام آورده‌اید) (حجرات، ۱۴)

و انفاق (مادی یا معنوی) کنید، پاداش بزرگ خواهد بود.

برای چه شما به خدا و رسول او ایمان نمی‌آورید؟ در صورتی که رسول حق، شما را به راه ایمان به خدا دعوت می کند و خدا از شما پیمان ایمان گرفته است.

اگر ایمان دارید، اوست خدایی که بر بندهٔ خود آیات قرآن روشن بیان را نازل کرد تا شما بندگان را از ظلمات و جهل و عصیان بیرون آورید و به نور علم و ایمان رهبری کند و خدا بسیار در حق شما مشفق و مهربانست. (حدید، ۹-۱)

خداوند مرگ و زندگی را آفرید تا شما را امتحان کند که کدامیک در اجرای اوامر الهی نیکوکارترید. (ملک، ۲)

اوست خدایی که شما را در زمین برانگیخت و پس از مرگ، باز به سوی او محشور می‌شوید و کافران با تمسخر گویند: این وعدهٔ قیامت کی خواهد بود؟

بگو: علم آن تنها نزد خداست و من تنها وظیفه‌ام این است که شما را از عذاب حق بترسانم، که چون کافران آن عذاب سخت را نزدیک خود به چشم مشاهده کنند، رخسارشان زشت و سیاه می‌شود و به آنها گویند: این همان عذابی است که شما درخواست می‌کردید. (ملک، ۲۷-۲۴)

خداوند که آفرینندهٔ آسمان‌ها و زمین و هرچه بین آنهاست و همه به فرمان اوست، آیا قادر نیست که مردگان را زندگی دوباره بخشد؟ (قیامت، ۴۰)

و شیطان را بر این وادار کردیم تا به امتحان کسانی که به عالم قیامت ایمان آورند و در اجرای اوامر الهی کوشا باشند را از کسانی که اینگونه نیستند معلوم گردانیم و خدای تو بر هر چیز نگهبان و آگاهست. (سبأ، ۲۱)

و روزی که مردم از قبرها برانگیخته و به پیشگاه خداوند یکتا حاضر شوند، شیطان به کافران گوید:

خدا به شما وعدهٔ درستکاری و حق داد و من بر خلاف حقیقت، شما را وسوسه کردم و به شما برای وعدهٔ دروغ خود هیچ دلیل قاطع نیاوردم و شما را به وعده‌های دروغی فریفتم، پس امروز شما که سخن بی‌دلیل مرا پذیرفتید مرا ملامت نکنید بلکه نفس پرطمع خود را ملامت کنید و امروز نه شما می‌توانید فریادرس من باشید و نه من می‌توانم فریادرس شما باشم، آری در این روز شیطان و کسانی که در اجرای اوامر الهی کوتاهی داشتند، هر کدام طبق حکمشان، عذاب خواهد بود. (ابراهیم، ۲۲-۲۱)

این را بدانید که زندگی دنیا به حقیقت بازیچه‌ای است طفلانه و لهو و عیاشی و آرایش و تفاخر و خودستانی با یکدیگر و حرص افزون مال و فرزندان.

این حقیقت کار دنیا است و در مثل مانند بارانی است که به موقع ببارد و پس از آن گیاهی از زمین بروید که بزرگ را به شگفت آورد و سپس بنگری که زرد و خشک شود و بپوسد و در عالم آخرت دنیاطلبان را عذاب سخت جهنم و مؤمنان را آمرزش و خشنودی حق، نصیب است. (حدید، ۲۰)

همانا ما پیغمبران خود را با دلایل و معجزات فرستادیم و برایشان کتاب و میزان نازل کردیم تا مردم را با درستکاری و عدالت دعوت کنند

و البته ما نوح و ابراهیم را برای هدایت خلق فرستادیم و در فرزندانشان نبوت و کتاب آسمانی قرار دادیم. پس مردم برخی به راه حق هدایت یافتند و بسیاری به بدکاری شتافتند.

و بعد از آنها باز رسولان دیگر.علیه‌السّلام (اشاره به حضرت عیسی) و به او کتاب آسمانی انجیل را عطا کردیم.

ما بر آنها جز آنکه رضایت و خشنودی خدا را طلبند، ننوشتیم و باز پیروان دین مسیح چنانچه باید مراعات امر الهی را نکردند. ما هم به آنها که ایمان آورند پاداش عطا می‌کنیم ولی از آنها باز، بسیاری به فسق و بدکاری و تبه‌کاری شتافتند.

الا ای بندگان! اینک خدا ترس و با تقوا شوید و به خاتم الانبیاء نیز ایمان آورید تا خدا شما را دو بهره رساند: اول نوری از پرتو قرآن به شما عطا کند که بوسیله آن نور، راه بهشت را بپیمانید و دوم از گناه شما گذشت نماید چرا که او بسیار آمرزنده و مهربانست. (حدید، ۲۵-۲۸)

آیا زمان آن نرسیده است که مسلمانان ظاهری دل‌هایشان را به سوی خدا آورند و به آنچه از حق نازل شد توجه کنند؟ (حدید، ۱۶)

دعوت خدای خود را اجابت کنید پیش از آنکه روزی بیاید که نه از قهر خدا راه نجات است و نه در آن روز پناهگاهی دارید و نه کسی می‌تواند از شما دفاع کند. (شوری، ۴۷)

خدا، یار اهل ایمان است، آنان را از تاریکی‌های جهان بیرون آورده و به عالم نور می‌برد و آنانکه راه کفر و شیطان را برگزیدند، یار آنها شیطان و دیو رهزن است، آنان را از عالم نور به تاریکی‌های گمراهی درافکند. این گروه اهل دوزخ هستند و جهان، جایگاه ابدی آنهاست. (بقره، ۲۵۷)

ولی آنکه از گناهان بزرگ بپرهیزند و اوامر خدا را اجابت و اطاعت کنند و نماز را برپا دارند، از خشنودی خدا برخوردار می‌شوند. (شوری، ۳۸-۳۷)

و شما را به همان بهشتی که انبیاء وعده داده‌اند، بشارت باد. (فصلت، ۲۰)

به آن بندگانم که بر هوای نفس خود، اسراف کرده‌اند بگو: هرگز از رحمت خدا ناامید مباشید، خدا همه گناهان را چنانچه توبه خالصانه کنید، خواهد بخشید چرا که او خدایی آمرزنده و مهربانست. (زمر، ۵۳)

کسانی که توبه کنند و ایمان آورند و عمل صالح انجام دهند و اوامر الهی را اجرا کنند، خداوند گناهان آنها را به حسنات تبدیل می‌کند. (فرقان، ۷۰)

هر کس تقوی و پرهیزکاری از گناه را در زندگیش بکار گیرد، خداوند راه نجات را به او نشان خواهد داد. (طلاق، ۲)

اجرای اوامر الهی را در حالی که کاملاً به آن آگاهی دارید، پنهان مکنید. (بقره، ۴۲)

خدایتان را به خواندن نماز سفارش کن و در انجام آن شکیبا باش و بر گناه خود و برای مردان و زنان با ایمان آمرزش طلب. (محمد، ۱۹)

آن چه کسی است که به خدا قرض نیکو دهد (یعنی قرض‌الحسنه و احسان به فقیران کند) تا خدا پاداشی با لطف و کرامت به او عطا فرماید. (حدید، ۱۱)

صدقات خود را به سبب منت تباه مسازید که مانند ریا است. (بقره، ۲۶۴)

از تهمت زدن و از بسیار پندارها در حق یکدیگر اجتناب کنید و از حال درونی هم تجسس مکنید و غیبت یکدیگر را روا مدارید و از خدا بترسید. (حجرات، ۱۲)

از ربا صرفنظر کنید. (بقره، ۲۷۸)

عفو و گذشت نمائید تا مورد عفو خدا قرار گیرد. (نور، ۲۲)

هرگز دروغ مگوئید و خداوند را در معرض سوگندهای خود قرار مدهید. (بقره، ۲۲۴)

همانا خدا به شما امر می‌کند که امانات مردم را به صاحبانش باز گردانید. (نساء، ۸۵)

به مال یتیم نزدیک مشوید و آنان را از هر نظر نوازش کنید. (انعام، ۱۵۲)

با کبر و غرور روی زمین راه نروید. (اسراء، ۳۷)

در راه خدا امر به معروف و نهی از منکر کنید. (حدید، ۱۰)

به زنا و مصرف خمر نزدیک مشوید. (نور، ۲)

چشمان خود را از نگاه به نامحرمان فرورگیرید و حجاب خود را حفظ کنید. (نور، ۳۰)

از اعمال زشت (لواط و گناهان کبیره) کاملاً دوری کنید و در انجام گناهان صغیره اصرار نورزید. (فصلت، ۲۸)

راه خدا را پیش بگیرید و به خواندن نماز و انجام اوامر الهی مشغول شوید و از جاهلان (اگر یاران شمایند) روی گردانید. (اعراف، ۱۹۹)

هرگاه وسوسه‌ای از شیطان متوجه شما گردید از خدا پناه گیرید چرا که او شنونده‌ی داناست. (نساء، ۷۹)

باری! امروز به اختیار خود هر چه می‌خواهید انجام دهید و آگاه و هشیار باشید که خدا به اعمال و رفتار شما کاملاً آگاه است. (فصلت، ۳۹)

دیگر هیچ حجت و گفتگوئی میان خداوند متعال و بندگان باقی نیست و همه بسوی او باز می‌گردیم. (شوری، ۱۵)

(معانی آیات ۱ الی ۳۰ سوره اعراف را بخوانید)

بر محمد و آل محمد صلوات

با نیت پاک و در سایه رضایت خداوند متعال

علاوه بر خواندن نمازهای واجب، به هنگام خواندن نماز به معانی والای آن توجه کنید