مدیریت جدید مرکز تحقیقات معلمان اصفهان، کند شدن و توقف فعالیت های علمی و آموزشی
مدیر جدید مرکز تحقیقات
آقای علیرضا علمدار میبدی از سال 139۵ به اتفاق سه معاون آقایان: بهنام خشوعی و سعید جهانگیری و مهدی امیدوار به جای آقای مجید مظفری وارد مرکز شدند. آقای بهنام خشوعی در سال ۱۳۹۸ بازنشسته شد و آقای غلامرضا قائدی ها به جای ایشان وارد شدند. ضمناً آقای مصطفی قاسمی هم به سمت معاون آمورشی منصوب شدند.
ادعای این گروه این بود که می خواهیم به مرکز تحقیقات که تا کنون اسم بی مسمایی بوده واقعاً به مرکز تحقیقات تبدیل کنیم که در آن معلمان به پژوهش و تحقیق بپردازند.
اما پس از ورود این گروه، آرام آرام مرکز اعتبار پیشین خود را هم از دست داد و به یک آموزشگاه تبدیل شد که در آن تعدادی از کسانی که در به در دنبال کار می گردند در این جا یک دوره 10 روزه در مسائل اداری و آموزشی می بینند و مدرکی دریافت می کنند که شاید روزی در زمان استخدام به کارشان آید!!!!
من در ابتداء چند با تذکر دادم که مرکز نباید به یک واحد تجاری تنزل کند. اما کسی توجه نکرد. مجبور شدم نامه زیر را به آقای اعتدادی مدیرکل آموزش و پرورش ارسال نمایم
نامه به مدیرکل جدید
جناب آقای اعتدادی مدیرکل محترم آموزش وپرورش استان اصفهان
با سلام و احترام
شاید استحضار داشته باشید که مرکز تحقیقات معلمان اصفهان به طور خود جوش و به دنبال جلسات متعدد معلمان و نعدادی از دانشگاهیان به وسیله معلمان در مهر ماه سال 1360 شروع به کار کرد.
در اوائل پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی معلمان با اخلاص و آگاه به مسائل آموزش و پرورش با شور و هیجان توصیف ناپذیری بدون دریافت دستور العملی از اداره کل یا واحد دیگری، با دعوت از تعدادی از استادان با ایمان و توانمند دانشگاه طرح مرکز تحقیقات را تدوین و با پیگیری های دائمی آن را مدون ساختند و به عنوان یک نوآوری در آموزش و پرورش، به وسیله اداره کل موفق شدند، توافق تهران را جلب نمایند.
تهران موافقت کرد به طور آزمایشی اجراء گردد. و خوشبختانه مدیرکل وقت که خود علاقه مند به نوآوری و بازآفرینی در آموزش و پرورش بود مدرسه راهنمایی علیرضا عباسی را در اختیار مرکز تحقیقات قرار داد. که بعداً به محل وسیع تری ( مدرسه راهنمایی حاتم بیگ) انتقال یافت. مدرسه بسیار مهم آموزش و پرورش گه شوربختانه 400 دانش آموز را از آن جا راندند و در اختیار حوزه علمیه قرار دادند، و این در صورتی بود که دانش آموزان این مدرسه همان آموزش های مورد نظر واقف آن روز را که شامل ریاضی و فیزیک و…. می شد، با روش های تازه و به صورت نوین، مطالعه می کردند.
باری اهداف هیأت مؤسس مرکز تحقیقات در جزوه ای که تحت عنوان ” مرکز تحقیقات معلمان اصفهان چگونه به وجود آمد” ذکر شده است.
هدف اصلی هیأت مؤسس فقط تجمع معلمان در رشته های گوناگون به ویژه معلمان علوم فقط برای بالا بردن سطح علمی معلمان بود و لاغیر . می خواستند مرکز تحقیقات محل نشست معلمان جهت بحث و تبادل نظر در شیوهای تحقیق، نوآوری در تدریس، تدریس علوم همراه با اجرای آزمایش، مرکز محل انتقال تجربیات علمی و آموزشی معلمان خردمند و فرهیخته به معلمان جوان و انتقال یافته ها به دانش آموزان در حد اقل زمان باشد.
خوشبختانه درخشش و آوازه و عملکرد مرکز به گونه ای بود که مورد بازدید ده ها کارشناس برجسته از وزارت آموزش و پرورش و استان ها قرار گرفت و میهمانان اداره کل به طور متناوب، از مرکز بازدید می کردند و این بازدیدها و گزارش های بازدید کنندگاه از استادان دانشگاه ها گرفته تا وزراء و معاونان ایشان موجب شد وزارت آموزش و پرورش، پژهشکده های دانش آموزی را در سراسر کشور تأسیس نماید.
زمانی که از خانوده پورقدیری و مخصوصاً سرکارخانم پورقدیری( رحمه الله علیها) دعوت شدند تا برای ساختمان مرکز در خیابان شمس آبادی ( محل کنونی مرکز) کمک کند، به آن ها گفتند: شما خانواده و به ویژه، شما خانم محترم برای ساخت مدرسه اقدام می کنید که بسیار ارزشمند و ستودنی است زیرا در هر سال 300 تا 400 نفر دانش آموز تربیت می شوند. کاری تحسین برانگیز است اما اگر برای ساخت مرکز تحقیقات پیشقدم شوید معلمانی آموزش وی بینند که هریک در دوران تدریس خود چند هزار دانش آموز را آموزش می دهند.
با این استدلال و به دنبال ذکر نمونه های بارز از عملکرد مرکز و انتقال نظر بازدید کنندگان سال های قبل از مرکز و بعد از آن بازدید خانم پورقدیری و همراهان از آزمایشگاه ها و کتابخانه و سالن اجتماعات و تحقیق و راستی آزمایی، هزینه ساختمان با شکوه کنونی مرکز راپرداخت کرد.
البته به دنبال آن در اثر پیگیری های مداوم مدیرکل محترم آموزش و پرورش و مدیرکل محترم نوسازی مدارس و هزاران ساعت کار علمی، فنی، آموزشی و تحقیقی، به وسیله سایر مدیران و همکاران، مرکز در محل جدید استقرار یافت به این امید که مرکز همچون کندوی زنبور عسل محل آمد و شد دانشوران و علاقه مندان به بالا بردن سطح علم و دانش و فضیلت و اخلاق باشد.
در این جا فقط به فعالیت های کتابخانه اشاره می شود.
حتماً می دانید چه اخلاص و تلاش و خون دلی باید خورده شود تا کتابخانه کم نظیر مرکز محهز شود. کتابخانه ای که اکنون دارای حدود دویست هزار کتاب می باشد که بعضی از آن ها نایاب یاکمیاب است، که گاهی کتابخانه های: دانشگاه ها و شهرداری ها بدان رشگ می برند. زیرا بسیاری از کتاب های کتاب خانه مرکز از کتاب خانه های مدارس قدیمی اصفهان، مثل دبیرستان ادب و بهشت آیین با قدمت بیش از صد سال گردآوری و تأمین شده است و نیز بسیاری از کتاب های آن را معلمان آموزش و پرورش اهداء کرده اند. کتاب خانه اکنون حدود چند هزار عضو دارد که از آن بهره مند می شوند.
زمانی برمرکز گذشته است که اعضاء از 7 صبح تا 7 بعد از ظهر یکسره از کتابخانه استفاده می کردند.
با نهایت تأسف اکنون مرکز تحقیقات معلمان در حد یک آموزشگاه که هرکس می تواند از اداره مربوطه امتیاز بگیرد و در سر هر کوچه و بازار مشتری جمع کند، تنزل یافته است.
مرکز این روزها با استفاده از شرایط نا مناسب استخدام و کار برای جوانان، برای آموزش دخترانی کلاس دایر می کند که از سر اضطرار و در ماندگی به امید کار در آینده برای دریافت یک گواهی نامه از هم سبقت می گیرند و پول پرداخت می کنند.
البته کلاس درس و آموزش در هر سن و سالی و در هر شرایطی مفید است، اما مرکز تحقیقات براساس نیت هیأت مؤسس و مخصوصاً نیت شادروان سرکار خانم پورقدیری، فقط و فقط برای ارتقاء علمی معلم تأسیس شده و باید امکانات آن در خدمت معلم باشد و نه برای کسب درآمد. همه ما در این زمینه از نظر شرعی مسؤل و در پیشگاه خدا و خلق خدا باید پاسخگو باشیم.
اکنون مرکز تحقیقات به یک تجارتخانه تبدیل شده و به بهانه این که دولت نمی تواند هزینه های مرکز را تأمین کند، دست به کاری زده اند که در شأن اداره کل آموزش و پرورش اصفهان نیست.در حالی که در زمان جنگ هشت ساله ایران و عراق هم اداره کل هزینه مرکز را تأمین می کرد.
در حال حاضر کتابخانه در حداقل زمان یعنی تنها از صبح تا ظهر کار می کند، در حالی که بیشتر اعضاء به دلیل اشتغال در صبح بعد از ظهرها مراجعه می کنند.
این تنها وصف حال کتابخانه بود. برای شرح سایر قسمت ها مانند آزمایشگاه ها، کافی نت، موزه و گردهمایی های علمی، باید گفت:
شرح این هجران و این خون جگر/ این زمان بگذار تا وقت دگر
حیف است که در زمان مدیریت حضرت عالی کیفیت آموزش معلمان در مرکز تحقیقات به حداقل برسد. بلاخره زمان همه ما سپری می شود و مردم قضاوت خواهند کرد. شایسته است افراد مورد وثوق و پاکیزه را مأمور فرمائید، تا پس از تحقیق و پرس و جو از افراد کهنسال صادق، مرکز را به سوی اهداف راستین گذشته هدایت فرمائید.
به پیوست نامه آقای جدیدی که در قسمت دفتر فنی کتابخانه فعالیت دارند، تقدیم نمودم.
عباس – دهکردی 15 تیرماه 98
رونوشت این نامه را برای معاونان محترم آموزش متوسطه و امور مالی تقدیم کردم و انتظار داشتم حداقل مرا دعوت کنند و راه حل بخواهند که نه تنها دعوت نکردند و جواب ندادند، بلکه هیچ ترتیب اثری هم ندادند.
***********
پس از چند هفته دیدم هیچ اتفاق جدیدی رخ نداد. از دفتر مدیر کل محترم جناب آقای اعتدادی وقت گرفتم و در روز شنبه 9 شهریور 98 در ساعت 10 صبح با آقای مدیر کل دیدار داشتم و به طور فشرده و مختصر و مفید گفتم 38 سال است که مرکز تحقیقات تأسیس شده و در این مدت هزاران نفر از هیأت مؤسس گرفته تا شورای سیاستگزاری و گردانندگان کتابخانه و آزمایشگاه ها و مراجعه کنندگان تلاش کرده اند تا امروز مرکز تحقیقات معلمان در پیشانی آموزش و پرورش استان می درخشد.اما متأسفانه وضع مرکز تحقیقات رضایت بخش نیست.
این مرکز در واقع وقف معلم است. این مرکز خانه علمی معلم است در این مرکز معلم برای بالا بردن سطح علمی و فنی خود تلاش می کند. در این مرکز معلمان کهنسال و با تجربه تمامی یافته های علمی و فنی و اخلاقی خود را خالصانه در اختیار معلمان جوان قرار می دهند. این جا معبد مقدسی است معلمان برای ارتقاء علمی خود از کتابخانه کم نظیر آن بهره مند می شوند. در این پایگاه بزرگ علمی معلمان علوم در آزمایشگاه های فیزیک، شیمی و زیست شناسی به پژوهش و تحقیق می پردازند. تلاش هیأت مؤسس و نیز قسمتی از هزینه ای که مرحوم خانم پور قدیری آن بانوی نیکوکار برای ساختمان پرداخت نمود تنها به نیت و هدف ارتقای علمی معلمان ، صورت گرفته است.
بسیاری از شخصیت های بلند پایه فرهنگی از استادان دانشگاه ها گرفته تا مسؤلان و کارشناسان خُبره وزارت آموزش و پرورش، از این مرکز دیدن کردند و از روی اهداف و روش کار همین مرکز طرح پژوهشگاه های دانش آموزی را تأسیس کردند.
حیف است که این سرای علمی، تحقیقی باشکوه که برای به وجود آمدن و سَرِپا نکه داشتن آن هزارن نفر فرهنگی با اخلاص، در طول این مدت طولانی با ایمان به کار خود، تمام یا حتی قسمتی از آن به یک مرکز تجاری و پولساز تبدیل شود.
درست است که آموزش و پرورش و مرکز تحقیقات به پول نیاز دارد، اما نباید چنین مرکز که سازنده اندیشه های تابتاک معلمان در نتیجه دانش آموزان است به مسلخ بُرد!!
مدیران و گردانندگان آموزش و پرورش باید باید از کیان آموزش و پرورش دفاع کنند و فریاد برآرند که بودجه کشور در درجه اول – مثل تمامی کشورهای مترقی- باید صرف تعلیم و تربیت و آموزش و پرورش شود.
با تعلیم و تربیت است که می توانیم دانش آموزان خود را نسبت به آئین پاک اسلام و دفاع از کشور حساس بار آوریم.
با تعلیم و تربیت است که می توانیم مردم را خدا پرست و با ایمان بار آوریم.
با تعلیم و تربیت است که می توانیم از مفاسد اجتماعی، دروغ، رشوه، تقلب، اختلاس، تنبلی و بیکاری، بی بند و باری و هرزگی، قانون شکنی و بی حرمتی و……………جلوگیری کنیم.
با تعلیم و تربیت می توان دانش آموزان خوش استعداد خود را به کار و کوشش و تلاش بی وقفه، ایثار و گذشت، تعاون و همبستگی، علاقه مند به آب و خاک ایران عزیز، عاشق کتاب و دفتر، دوستی با علم ودانش، کار در آزمایشگاه، علاقه مند به پژوهش و تحقیق و آراسته شدن به صفات عالی انسانی و……………تربیت نمود.
هیچگاه اجازه ندهند آموزش و پرورش قربانی امور دیگر شود.
رهبران و مسؤلان عالیقدر ما به طور مکرر به ویزه در هفته بزرگداشت مقام معلم در بالا بودن مقام معلم و آموزش و پرورش داد سخن داده اند و از رهبران سایر کشورها در این زمینه گوی سبقت را ربوده اند.
باید برای اصلاح آموزش و پرورش و حق و حقوق مربوط به تعلیم و تربیت تا پای جان ایستادگی نمود.
در تابستان 98 رئیس مرکز تحقیقات کتاب خانه مرکز را که صبح و بعد از ظهر در خدمت اعضاء بود به ساعات صبح محدود کرد که به دنبال آن، از طرف مراحعین به طور مکتوب شکایت های زیادی شد که آن ها را به مدیر کل نشان دادم. که نمونه ای از آن در زیر می آید:
بسمه تعالی
موضوع : در خواست
با صلوات بر حضرت محمد و آل محمد
با سلام واحترام خدمت مدیریت محترم جدید مرکز تحقیقات معلمان اصفهان
نظر به اینکه با ورود حضرت عالی انتظار داشتیم تحولات عظیمی در جهت رشد و تعالی این مرکز صورت بگیرد ولی متاسفانه شاهد این هستیم که فعالیت های آموزشی در این مرکز کاهش یافته، مثلاً فضای بزرگ کافی نت که درآن سی دی های آموزشی فراوان و فوق العاده ارزشمند وجود دارد حذف شده و با آرشیو ادغام و ساعات کاری کافی نت و کتابخانه هر دو به صورت پاره وقت شده اند که برای افرادی که شاغل یا به هرعنوان در نوبت صبح نمی توانند مراجعه کنند و در تایم بعد از ظهر آزاد هستند به دلیل تعطیلی این واحد ها نمی توانند از این امکانات بسیار مفید، بهره مند شوند لذا تقاضا دارم تدبیری بیندیشید که حداقل ساعات کار مرکز به همان تایم قبلی یعنی دو شیفت باز گردانید
در پایان ازهمکاری شما صمیمانه سپاسگزارم
یکی از مراجعه کنندگان دائمی مرکز- 8 مرداد ماه98
نا گفته نماند که اواخر تابستان، ساعات کار کتاب خانه به وضعیت اول برگشت. اما در مورد بقیه فعالیت ها هیچ اقدامی نشد.
از آنچه برای آقای اعتدادی مدیرکل آموزش و پرورش، درباره افول فعالیت های مرکز تحقیقات بیان کردم هیچ نتیجه ای عاید نشد!!
اولین باشید که نظر می دهید