سخنان کوتاه بزرگان – بخش دوم

سخنان کوتاه بزرگان جهان بخش دوم

گابریل گارسیا مارکز(2014- 1927): حسرت واقعی را روزی می خوری که می بینی به اندازه سن و سالت زندگی نکرده ای.
والت ویتمن(1892-1819): زندگی به من آموخت بودن با کسانی که دوستشان دارم از همه چیز با ارزش تر است.
آلبر کامو(1960-1913): شغل تنها زمانی ارزش دارد که آزادانه پذیرفته شود.
اسماعیل دولابی(1282- 1381ه –ش): اعمال هر کس به اندازه معرفتش قیمت دارد.خلوص عمل بسته به میزان معرفت است.
ایمانوئل کانت(1804- 1724): آگاهی، دانش سازمان یافته است و خرد، زندگی سازمان یافته.
وین دایر(2015-1940): برای آغاز هر تحول در خود، ابتداء منبع تولید حرص و ترس و نفرت را در خود شناسائی و ریشه کن کنید.
برتراند راسل(1970- 1872): اگر خوب زندگی کنی به حتم شاد نمی شوی، اما اگر شاد باشی خوب زندگی خواهی کرد.
شکسپیر(1616- 1564): چقدر بد بختند آنان که صبر و شکیبایی ندارند، مگر نه آنستکه زخم ذره ذره التیام می یابد.
ژان پل سارتر(1980 – 1905): ساعت سه برای هر کاری که آدم می خواهد انجام دهد یا دیر است یا زود.
فراندو پسوا (1935- 1888): بهترین ویژه گی در زندگی روز مره، نیروی محرکه ای است که به عمل منتهی می شود یعنی اراده راسخ.
ژان ژاک روسو (1778-1712) سعی کنید همانگونه باشید که می خواهید دیگران شما را ببینند.
مولانا(604- 672 ه-ق): ای برادر تو همه اندیشه ای/ما بقی خود استخوان و ریشه ای
آندره ژید (1951 – 1869): بگوش تا عظمت در نگاه تو باشد، نه در آنچه می نگری.
آلفرد دو موسه (1857- 1810): انسان خود را نمی شناسد، مگر در هنگام فقر و بدبختی.
آنوتول فرانس (1924-1844): دانشمند کسی است که فرق میان من می دانم و من می پندارم را می داند.
اسکات پک( 2005- 1936): دوست داشتن انسان ها، به معنای دوست داشتن خود به اندازه دیگری است.
لئو تولستوی (1910-1828): آن عصای جادوئی هم، به من واگذار شده، این منم که باید چگونگی استفاده از آن را بدانم.
رالف والدو امرسون (1882- 1803): آن گاه که انسان در برابر خود می ایستد، به نظر می رسد، همه چیز سد راه اوست.
الکساندر پوپ (1744-1688): با هر نا راحتی کوچک خشمگین شدن و به دیگران پریدن، نشانه غرور بی اندازه یا کم عقلی است.
گابریل گارسیا مارکز (2014- 1927): تصمیمات کوچک را باید با مغز گرفت و تصمیمات بزرگ را با قلب.
برنارد شاو (1950-1856): در ازدواج باید چهار عمل اصلی حساب رعایت شود: جمع، تفریق، ضرب و تقسیم.
موریس مترلینگ (1949-1862): آینده ها بزرگ به نظر می رسند، اما وقتی گذشتند، می فهمیم که نا چیز بوده اند.
آلبرت شوایتزر(1965-1875): خوشبختی چیزی بیشتر از سلامتی خوب و حافظه ای بد نیست.
ارنست همینگوی (1961- 1899): نیازی نیست انسان ها را امتحان کنید، کمی صبر کنید، امتحان خود را پس می دهند.
پابلو پیکاسو (1973- 1881): آرامش کامل تنها در آغوش طبیعت امکان پذیر است.
آیزاک نیوتن (1727- 1643): آن چه می دانیم یک قطره است و آن چه نمی دانیم یک اقیانوس!!
فردریش شیلر(1805- 1759): جوانی مخلوطی است از غرور و نشاط و پیری خوابی است از الهام و خاطرات.
فردریش انگلس (1895-1820): یک گرم عمل از یک تُن نظریه با ارزش تر است.
آرتور شوپنهاور(1860-1788): اولین درسی که والدین باید به فرزندان خود می دهند صداقت است.
ابن سینا(359-316ه-ش): نشانه دوست نکو آنست که خطای تو را بپوشاند و تو را پند دهد و رازت را آشکار نسازد.
اندره موروا(1967-1885): ثروت ها و نام آوری هایی که زاده یک لحظه از عمراند، در یک لحظه فنا می شوند.
فردوسی(319-404 ه ش): خداوند درهای هنر را به روی دانایان دادگر باز کرده است.
توماس کارلایل (1881-1795): اخلاق مهم ترین درس است هرچند دستمزد آن گران باشد.
هلن کلر(1968-1880): هنگامی که به خورشید نگاه می کنید، سایه ای نخواهید دید.
دیل کارنگی (1955- 1888): برای راه یافتن به دل هر کسی باید از آن چه نزد او عزیز است، سخن بگویی.

بیل گیتس(1955- BirthD ): من رقابت با هیچ کس جز خودم نیستم. هدف من مغلوب کردن آخرین کاری است که کرده ام.
میگل آنژ(1564- 1475): دیدگاه هر نویسنده از کتابش و دیدگاه هر هنر مندی از هنرش معلوم می شود.
ناپلئون بناپارت ( عفت در زن مانند شجاعت در مرد است. من از مرد ترسو و زن نا نجیب متنفرم.
مرتضی مطهری(1298- 1358ه-ش ): انسان کامل یعنی انسانی که قهرمان همه ارزش های انسانی است. او در همه میدان های انسانیت قهرمان است.
ریچارد باخ(1936- BirthD ): زمانی که پرسش های خود را به خوبی بیان می کنی، خودشان پاسخ خود هستند.
برتراند راسل(1970- 1872): ترس از عشق، ترس از زندگی است و آنانی که از عشق دوری می کنند، مردگانی بیش نیستند.
آلبرت اینشتین(1955- 1879): همزمان با گسترش دایره دانش ما، مجهولاتی که این دایره را احاطه کرده است گسترش می یابد.
گاندی(1948-1869): بخشودن کسی که به تو بدی کرده، تغییر گذشته نیست، تغییر آینده است.
لودویگ وینگنشتاین (1951-1889): در پی آن باش که دوست داشته شوی، نه آن که ستوده شوی.
سهراب سپهری(1307- 1359):
لحظه ها می گذرد، آنچه بگذشت نمی آید باز/قصه ای هست که هرگز دیگر، نتوان شد آغاز.
الکساندر مکزی(1892- 1822): علت هر شکستی، عمل کردن بدون اندیشه است.
بقراط(370- 460 ق-م):هرجا هنر طبابت مورد علاقه باشد، در آن جا علاقه به انسانیت هم وجود دارد.
بنجامین دیزرائیلی(1881- 1804): بزرگترین فن زندگی، استفاده از فرصت های بی نظیری است که بر ما می گذرد.
داستایوفسکی(1881-1821): برداشتن گامی تازه، بیان کردن سخنی نو، این چیزی است که مردم بیش از همه از آن وحشت دارند.
توماس ادیسون(1931-1647): من در زندگی خود حتی یک روز هم کار نکرئه ام، آنچه انجام داده ام تفریح بوده است.
شارل دو منتسکیو(1755- 1689): باید آزادی راموقتاً از دست داد تا برای همیشه آن را حفظ نمود.
گراهام بل(1922- 1847): اکتشافات و پیشرفت های بزرگ، همگی حاصل همکاری اذهان متعدد است.
جرج برنارد شاو(1950- 1856): سکوت کردن، فضیلتی است که باعث می شود، شما عیب دیگران را ببینید و دیگران عیب شما را نبینند.
لئو تولستوی( 1910- 1828): انسان نمی تواند به تنهایی و برای خود زندگی کند، این مرگ است نه زندگی!!
گالیله(1642- 1564): آموزگاران در را باز می کنند اما این تویی که باید وارد شوی.
فردریش نیچه (1900-1944): بلند پروازی من این است که در ده جمله جیزی را بگویم که دیگری در یک کتاب می گوید.
توماس کارلایل(1861-1791): بزرگترین عیب این است که از عیب خود آگاه نباشیم.
ویل دورانت(1981-1885): تمام تاریخ در حکم نقطه نا چیز در فضاست و نخستین درس آن فروتنی است.
جبران خلیل جبران(1931- 1883): بعضی از مردم با شادی می بخشند و شادی برای آنان پاداش همان بخشش است.
الکساندر دوما( 1870- 1802): پول را فقط به اندازه ارزش آن به حساب آور که یک خدمتکار خوب و ارباب بدی است.
فرد ریش شیلر(1805- 1759): در دنیا تنها کسی موفق می شود که به اتظار دیگران ننشیند و همه چیز را از خود طلب کند.
میگل د سروانتس(1616-1547): آن که ثروت خود را ببازد، زیاد باخته است. اما آن که شهامت خود را ببازد، پاک باخته است.
رومن رولان(1944-1866): چیزی بد تر از آن نیست که شخصی به هنگام بدبختی، روزگار خوشی را به یاد آورد، پس نگهبان روزگار خوش باشید.
تری ایگلتون(1943- BirthD ): شیر از رام کننده خود قوی تر است. این را رام کننده می داند اما شیر نمی داند.
آلدوس هاکسلی(1963-1894): فقط یک راه وجود دارد که کسی را به کاری وادارید و آن ایجاد اشتیاق آن کار در اوست.
مولیر(1673- 1622): ابله تحصیل کرده، از ابله بی سواد ابله تر است.
جگ لندن (1916- 1876): هیچ می دانی فرصتی که از آن بهره نمی گیری، آرزوی دشمن توست.
سیسرون ( 43- 106 ق-م): آنان که دوستی و محبت را به زندگی خود راه نمی دهند، مثل آن است که مانع طلوع خورشید می شوند.
آلبرت هوبا رد(1915- 1856): بار اندوه را به تنهایی می توان کشید، اما برای شاد بودن به دونفر نیاز است.
حافظ(727- 792ه ش): از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر/ یادگاری که در این گنبد دوار بماند.
مارک تواین(1910-1835): الماس را جز در قعر زمین نمی توان یافت و حقایق را جز در اعماق فکر نمی توان کشف کرد.
سروانتس(1616-1547): هیچ انسانی عاقل متولد نمی شود، زمان همه چیز را پخته تر می کند.
کنفوسیوس (479-551 ق م): دانش کهن را بیاموز و دانش نو را فراگیر تا شایسته آموزگاری باشی.
آنتوان دو سنت اگزوپری(1944- 1900): تجربه به ما می آموزد که عشق آن نیست که به هم خیره شویم. عشق آن است که هر دو به یک سو بنگریم.
میشل دو مونتین(1592- 1533): آن کس که به انتظار تشنگی ننشیند، هر گز لذت حقیقی نوشیدن را درک نخواهد کرد.
مارسل پروست(1922- 1871): سفر راستین برای کشف کردن، رفتن به مکان تازه نیست، بلکه یافتن نگاهی تازه است.
فردریش نیچه(1900- 1844): کسی که دلش را به بند بگشد، جانش را آزاد کرده است.
مهاتما گاندی(1948- 1869): پیروزی آن نیست که هرگز زمین نخوری، پیروزی آن است که بعد از هر زمین خوردنی برخیزی.
توماس ادیسون(1931- 1847): هیچ چیز واقعاً خراب نیست، حتی ساعتی که از کار اُفتاده، دوبار، در روز زمان را درست نشان می دهد.
لئوناردو داوینچی(1519- 1452): فقیر آن شاگردی است که از استاد خود پیشی نگیرد.
نیکولا بوالو(1711-1636): دوستانی را انتخاب کنید که به سرعت شما را اصلاح کنند.
مصطفی چمران(1310-1360 ه ش): خدایا مرا برای گناهانی که در شبانه روز انجام می دهم و با هزاران قدرت عقل توجیهشان می کنم ببخش.
جان ماکسول(1940- BirthD ): زیاد کار کردن هنر نیست، هوشمندانه کار کردن هنر است.
جبران خلیل جبران(1931- 1883): چه زیبا ست هنگامی گه در اوج نشاط و بی نیازی هستی دست به دعا و نیایش برداری.
ویلیام شکسپیر(1616-1564): دوستی نعمت گرانبهایی است. خوشبختی را دو برابر می کند، و به بدبختی تخفیف می دهد.
فریدریش شیلر(1805 -1759):آدم بسیار محتاط بندرت کار انجام می دهد.
امام رضا ع (148-203 هق): ایمان چهار رکن دارد: توکل بر خدا – رضا به قضای خدا –تسلیم به امر خدا و واگذاشتن کارها به خدا.
آنتونی رابینز(1960 – BirthD ): برای رسیدن به هر موفقیت فردی، باید اول تغییراتی در باورهای خود ایجاد کنی.
جالینوس حکیم( 210-130 ق م ): غذا را سبک کن تا از مرض ایمن باشی.
بتهون (1827- 1770): هرگاه آسایش دراز مدت و بی دلیل باشد، به تنبلی می گراید.
فرانتس کافکا(1924- 1883): دوست داشتن را در چشمی بجوی که حتی وقتی بسته است رؤیای تو را می بیند.
الفرد دو موسه(1857- 1810): فقرا ، نه جیبی دارند و نه پولی که در آن بگذارند و نه فگری که غصه پول و جیب خود را بخورند.
رالف والدو امرسون(1882- 1803): مشورت هنری است که به کمک آن می توانید همه را به همکاری خود دعوت کنید.
هنری وادز ورث لانگ فلو(1882- 1807): در میان اندوه، خطا و غم، شبنم جوانی را در دل خود نگهدار و بر لبان خود لبخند حقیقت را.
جواهر لعل نهرو(1964- 1889): برگرداندن تصاویر آویخته بر دیوار، مسیر تاریخ را عوض نمی کند.
فرنادوپسوا(1935- 1888): من هرگز درباره هرچه زندگی می دهد یا می گیرد اشگ نمی ریزم.
آرتود شوپنهاور(1860-1788): انسان کامل کسی است که زندگانی خود را به دست خود بسازد.
آندره مورا(1967-1885): چیزی که بدون رنج و زحمت آموخته شود، بزودی فراموش می شود.
ویکتور هوگو(1885- 1802): در هر ملت چراغی است که به عموم افراد نور می دهد و آن معلم است.
ژان ژاک روسو(1778- 1712): آن که اندگ رنجی را تحمل نمی کند، محتمل است که به رنجی کلان گرفتار آید.