مجموعه رادیویی “مرزهای دانش”

 ملت ما رفته رفته به یك سبك ایده آل همگانی نزدیك می شود. در دبستان ها و دبیرستان ها و دانشکده های ما دانشجویان ارمنی، یهودی، کلدانی و زردشتی، دارا و ندار، یکسان استفاده می کنند و با هم روی یك نیمکت درس می خوانند و با یکدیگر در تیم های فوتبال و بسکتبال بازی می کنند و با هم جلو می روند . در مقام مقایسه با سال های 1330 و 1335 شمسی، این پیشرفت به سوی وحدت ملی شگرف می نماید و مـُژده می دهد که به مدارج عالی تر نزدیك شده‌ایم.

درست است که همه ساختمان های آموزشگاه ها ایده آل نیست و همه وسیله‌های قرن بیستم در همه جا هنوز فراهم نشده است ولی شمارهٔ دبستان ها ـ دبیرستان ها و دانشگاه های نوبنیاد سال به سال افزوده شده است. امروز اگر پسر یك جگر کی پزشك می شود ، روستازاده‌ای وزیز می شود و سراج زاده‌ای کار شناس الکترونیك می گردد نه موجب شگفتي است و نه غیرمعمول . هر گاه جسته گریخته افرادی نارضایتی نشان می دهند و یا ناسازگاری هائی نمایان می شود روی همر فته غیر عادی نباید دانست. درشماره‌های بسیار نفوس ا کثریت ملاک قضاوت است.

سابقه کلی تمدن کشور ما رو به جلواست و امروز هیچ کس قدرت متوقف کردن این جنبش به سوی پیشرفت را ندارد.

  همچنان که بذر کوچکی بر اثر باد بهاری سنگ بزرگی را می شکافد و بیرون می آید. ایده‌ها واستعدادهای نهفته نیزرفته رفته بروز می کنند . امروز به سرعتی که فرد درمدرسه با محیط وسیع تر آشنامی شود و به حقایق طبیعت و حقوق طبیعی و قانونی خود آشنا می گردد همانند بذری در شکاف سنگ رشد کرده و محیط خود رادگرگون میکند. آداب تازه و همگانی و جهانی می‌آموزد. پیش از سخن می‌اندیشد به کسانی که قابل احترام تشخیص دهد احترام می‌گذارد و همچنین انتظاراحترام ازدیگران را درد . شغل خوب و درآمد خوب می‌جوید و برای وصول به آن با کمک دانش و مدرسه خود را آماده می‌کند . همسر تحصیل کرده می‌خواهد، خانه آراسته آرزو دارد، به وسیله رادیو و تلویزیون و کتاب ها و مجلات با جهان ارتباط پیدا می‌کند، در انجمن محلی خود شرکت می‌جوید ورفته رفته نامزد نمایندگی محلی یاملی می‌شود، با همشهریان و همفکران برای مبارزه با فساد و عوامل گسست همدستی می‌کند. این است هدف تربیت ملی واین است نتیجه مثبت تربیت ملی.

تصمیم مهم اخیر (سال 1339 شمسی) شورایعالی فرهنگ در پیدایش شوراهای محلی فرهنگ به منظور دادن کار فرهنگ خود مردم به مردم نیز گامی انقلابی تواند بود.

نخست این که فرهنگ در هر محل رنگ محیط اقتصادی و جغرافیائی مناسب خود را خواهد گرفت.

دوم و اصل مهم تر این که چون سکنه کشور سال به سال افزوده می‌شود و در صورت عملی ساختن قانون تعلیمات عمومی حق هر کس باید اداء شود.

سوم چون هزینه کارگاه های هنری و لوازم آزمایشگاهی و ساختن مدارس به نسبت افزایش سکنه از توانائی بودجه دولت خارج است بنابر ناچار شرکت مردم درتأمین هزینه فرهنگی محل خودشان هم ازنظر بودجه و هم ازلحاظ ایده‌های تازه ضروریست.

رفته رفته چون امر تربیت فرزندان خود مردم درمیان است واکتشاف استعدادهای مختلف نهفته در کودکان وسیله پیشرفت هر جامعه و تولید ثروت خواهد بود. چه بسا هزینه‌های مسلم غیر مهم که از طرف افراد و جامعه ها از راه های بی نتیجه دیگر باز گرفته و نثار تربیت فرزندان و رونق فرهنگ محل خواهد  گردید .

 همان طور که مکرر گفته شد هیئت امنای شوراهای محلی فرهنگ آینده سازان این مرز و بوم بوده و مسئولیت بسیار خطیری به عهده دارند. حال آنکه چنین وظیفه ای را در یک برنامه بسیار وسیع نیازمند توجه به تمام افراد موفق انجام وظایف خود آشنا هستند. لازم است اعضای انجمن های محلی فرهنگ با تشکیل جلسات مرتب و منظم برای بهبود وضع فرهنگی اقدام نمایند.

**********

هدفهای تربیت ملی

برای نیل به هدفهای تربیت ملی لازم است از همه مردم اظهار عقیده خواست و باید میزگردهای مکرر تشکیل داد و نتیجه گرفت.